Dziurawiec zwyczajny - zastosowanie i właściwości lecznicze

Nazwa łacińska tego zioła pochodzi od greckich słów „hyper ” (ponad) oraz „icum ” (obraz) i nawiązuje do tradycji wieszania dziurawca nad obrazami bogów, by odegnać złe moce. Nazywano go też korzeniem Chejrona, centaura-uzdrowiciela. W starożytnym Rzymie jego olejem nacierali się gladiatorzy i zapaśnicy, bo czynił ich, jak wierzono - niewyczerpanymi.

Jasność dla duszy, czyli dziurawiec zwyczajny

Pięciopłatkowe kwiaty dziurawca, zebrane najobficiej na szczytach pędów, mają intensywnie żółty kolor. Patrząc pod słońce zauważymy na liściu dziurawca wewnętrzne zbiorniki z olejkiem eterycznym, wyglądające dla ludzkiego oka jak dziurki. To właśnie im roślina zawdzięcza swoją najpopularniejszą nazwę, podobnie jak łacińska nazwa perforatum (przedziurawiony). Wierzono u nas, iż liście dziurawca pokłute były przez złośliwego diabła, a na św. Jana dziewczęta wiły z tego świętojańskiego ziela wianki i wróżyły z jego soku.

Dziurawiec jest też sprzymierzeńcem kobiet w okresie menopauzy. Działa wtedy zwłaszcza na dolegliwości wynikające z ukrytej lub jawnej depresji, towarzyszącej wielu z nas w tym trudnym czasie. Jest też stosowany w zespole napięcia przedmiesiączkowego. Już w XVI w. Paracelsus nazywał dziurawiec „zielem na nerwy”, „jasnością dla duszy” i faktycznie badania potwierdziły, że wyciągi alkoholowe z tego ziela mają właściwości przeciwdepresyjne. Preparaty te są obecnie powszechnie stosowane w leczeniu słabych i średnio nasilonych stanów depresyjnych.

Nalewka, jak i odwar z dziurawca mogą służyć do pobudzania apetytu i uśmierzania bólu głowy na tle żołądkowym. Wyciągi wodne, bogate w składniki hydrofilne - glikozydy flawonoidowe, garbniki i fenolokwasy, działają ściągająco oraz rozkurczająco i są stosowane w dolegliwościach układu pokarmowego. Dziurawiec ma też zastosowanie w osłabieniu czynności wydzielniczych wątroby, zapaleniach i nieżytach żołądka czy jelit, zaburzeniach trawiennych i niedomaganiach wątroby. Jest doskonały przy leczeniu przeziębienia, grypy i ogólnego osłabienia organizmu. Łagodzi kaszel i infekcje klatki piersiowej, ma właściwości wykrztuśne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe.

Znane są też jego właściwości moczopędne – redukuje zatrzymywanie się płynów, przyspiesza usuwanie toksyn z moczu, pomaga w leczeniu skazy moczowej oraz zapalenia stawów. W XVI wieku sądzono iż „kamienie wywodzi” i faktycznie do dziś stosuje się go w zapaleniu dróg żółciowych i kamicy pęcherzyka żółciowego.

Odwaru lub naparu można też używać do płukania ust przy niemiłym zapachu, zapaleniu gardła, nieżycie nosa, a także do przemywania skóry przy stanach ropnych, zranieniach i trądziku.

Dziurawiec musi być stosowany ostrożnie, gdyż zwiększa wrażliwość skóry na słońce i zdecydowanie niezalecany jest osobom o jasnej karnacji lub ze zmianami skórnymi. Należy też uważać z doustnym przyjmowaniem dziurawca podczas stosowania tabletek antykoncepcyjnych. Niektórzy producenci zastrzegają, że może on obniżać skuteczność działania preparatu.



Komentarze:

Tenia1 napisane 1 rok 35 tygodni temu

Bardzo cenię dziurawiec, zioło, które wspomaga pracę wątroby i poprawia samopoczucie.

sylwia1 napisane 1 rok 42 tygodnie temu

Pamiętam,że herbatkę z dziurawca często popijała moja mama. Przyszła pora i ja też pewnie zacznę kurować się tym ziółkiem,bo to i wątroba już szwankuje i nerwy,i stawy,a spróbować nie zaszkodzi.Chociaż nie przepadam za ziołami.

Sylwia
zuzanka napisane 3 lata 11 tygodni temu

bardzo cenię sobie herbatkę z dziurawca,szczególnie wieczorem ułatwia zasypianie ,wycisza przy 'uderzeniach'gorąca jednak latem staram się ograniczać bo słońce kocham bardziej i wolę unikać podrażnień skóry

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Poniższe zadanie ma na celu stwierdzenie, czy jesteś człowiekiem, a tym samym przeciwdziałanie spamowi.
Graficzne pułapki CAPTCHA
Wprowadź znaki widoczne na obrazku.